Jafar Panahi'nin yönettiği 1997 yapımı Ayneh (The Mirror), İran sinemasının sınırları zorlayan önemli eserlerinden biridir. Film, okuldan eve dönmeye çalışan küçük Mina'nın, Tahran'ın kalabalık sokaklarında kayboluşunu takip ederek başlar. Ancak bu basit öykü, filmin ortasında gerçekleşen beklenmedik bir dönüşümle tamamen değişir. Mina karakterini canlandıran Mina Mohammad Khani, kamera karşısında rol yapmayı reddeder ve bu an, sinemanın doğasına dair derin bir sorgulamaya kapı açar.

Panahi'nin ustalığı, gerçeklik ile kurgu arasındaki geçişi bu kadar doğal ve çarpıcı bir şekilde yansıtabilmesinde yatar. Sokaklardaki sıradan insanlar, trafik ve şehrin gürültüsü, filmin ana karakteri haline gelir. Bu yaklaşım, izleyiciyi pasif bir seyirci olmaktan çıkarıp, olayların içine çeken etkileyici bir deneyim sunar. Oyunculuklar, özellikle küçük Mina'nın performansı, samimiyeti ve beklenmedik isyanıyla unutulmazdır.

Ayneh, sadece bir kaybolma hikayesi değil, aynı zamanda bir çocuğun gözünden yetişkin dünyasının karmaşasını ve sinema sanatının kendisine dair meta-eleştirel bir yapıttır. Yalın anlatımı ve cesur yapısal tercihleriyle, geleneksel anlatı kalıplarını reddeder. İran sinemasının sosyal gerçekçi geleneğine ait olmakla birlikte, biçimsel olarak onu aşar. Seyirciyi rahatsız eden, düşündüren ve sinemanın gücünü yeniden hatırlatan bu film, alternatif sinemaya ilgi duyan herkes için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıttır.