Guillermo del Toro'nun yönetmenliğini üstlendiği 2001 yapımı 'The Devil's Backbone' (El espinazo del diablo), geleneksel korku kalıplarının ötesine geçen, atmosferik ve derinlikli bir başyapıttır. Film, İspanyol İç Savaşı'nın kasvetli ortamında, izole bir erkek yetimhanasına yerleştirilen genç Carlos'un hikayesini anlatır. Yetimhanenin koridorlarında dolaşan bir hayaletin varlığı ve saklı kalmış travmatik bir sır, Carlos'u tehlikeli bir gerçeklik arayışına iter.

Del Toro, korku öğelerini politik ve duygusal bir anlatımla ustalıkla harmanlar. Yetimhane, savaşın yıkıcılığının ve masumiyetin kaybının bir metaforu olarak işlev görür. Fernando Tielve, Carlos rolünde etkileyici bir performans sergilerken, Eduardo Noriega'nın canlandırdığı tehditkar Jacinto karakteri gerilimi sürekli canlı tutar. Federico Luppi'nin doktor rolü ise insanlığa ve merhamete dair umudu temsil eder.

Görsel olarak zengin ve sembolizmle yüklü sahneleriyle dikkat çeken film, sadece ürpertici bir hayalet hikayesi değil, aynı zamanda travma, kayıp ve tarihin hayaletleri üzerine düşündürücü bir çalışmadır. Javier Navarrete'nin unutulmaz müzikleri ve gölgelerle dans eden sinematografisi, filmin unutulmaz atmosferini tamamlar. 'The Devil's Backbone', izleyiciyi sarsan, düşündüren ve son sahnelerine kadar sürükleyici tutmayı başaran, türünün nadir örneklerinden biridir. Del Toro'nun daha sonraki eserlerinin habercisi niteliğindeki bu filmi izlemek, hem estetik bir deneyim hem de derin bir duygusal yolculuktur.