2019 yapımı Proxima, bilim kurgu ve dram türlerini ustalıkla harmanlayan, insanın iç dünyasına odaklanan sıra dışı bir film. Yönetmenliğini Alice Winocour'un üstlendiği yapım, Avrupa Uzay Ajansı'nda çalışan astronot Sarah Loreau'nun (Eva Green) hikayesini anlatıyor. Sarah, 'Proxima' adlı uzay görevi için seçilmiş ve Uluslararası Uzay İstasyonu'nda bir yıl geçirecektir. Ancak bu fırsat, küçük kızı Stella'dan (Zélie Boulant) ayrılması anlamına gelir.

Film, bir kadının annelik içgüdüleri ile kariyer tutkusu arasında yaşadığı derin çatışmayı samimi ve incelikli bir dille işliyor. Eva Green, Sarah karakterine hem fiziksel zorlukların üstesinden gelen güçlü bir astronot, hem de kızına duyduğu özlemle kırılganlaşan bir anne ruhu katmayı başarıyor. Matt Dillon, sert ve mesafeli eğitmen Mike rolüyle etkileyici bir performans sergilerken, filmdeki gerçekçi uzay eğitim sahneleri izleyiciyi içine çekiyor.

Proxima, geleneksel uzay filmlerinden farklı olarak, uzayın fiziksel tehlikelerinden çok, psikolojik yüklerini ve aile bağları üzerindeki etkisini merkeze alıyor. Sarah'ın kızıyla vedalaşma süreci, video görüşmeleri ve özlem dolu anlar, evrensel duygulara dokunuyor. Fransız-Alman ortak yapımı olan film, gerçek uzay merkezlerinde çekilmiş sahneleriyle de teknik bir başarı sunuyor.

İzleyicilere, bir yandan uzay yolculuğunun arka planındaki zorlu hazırlıkları gösterirken, diğer yandan kadın olmanın ve anne olmanın mesleki hayattaki yansımalarını düşündürüyor. Proxima, sadece bir uzay macerası değil, aynı zamanda insanın en temel bağları ve fedakarlıkları üzerine derinlemesine düşünen, duygusal açıdan zengin bir başyapıt. Eva Green'in güçlü performansı ve filmin özgün konusu, Proxima'yı mutlaka izlenmesi gereken bir dram haline getiriyor.