Mikhail Kalatozov'un yönettiği 1964 yapımı 'I Am Cuba' (Soy Cuba), sinema tarihinin en görsel açıdan etkileyici ve teknik olarak cesur filmlerinden biri olarak kabul edilir. Sovyetler Birliği ve Küba ortak yapımı olan bu epik drama, 1959 devrimi öncesindeki Küba toplumunu dört ayrı öykü aracılığıyla mercek altına alır. Film, bir yandan fakir köylülerin ve şehirli yoksulların sömürülen dünyasını gözler önüne sererken, diğer yandan Amerikan etkisindeki lüks yaşamın ikiyüzlülüğünü ve çürümüşlüğünü acımasızca sergiler.

Sergei Urusevsky'nin efsanevi görüntü yönetimi, filmi bir başyapıta dönüştürür. Kamera, inanılmaz uzun plan sekanslarla, dar sokaklarda süzülür, binaların içinden geçer ve havada adeta uçar. Bu teknik virtüözlük, izleyiciyi doğrudan Küba'nın sıcak, nemli ve tutkulu atmosferine sokar. Oyunculuklar, belgesel gerçekliğine yakın bir doğallıkla, karakterlerin acılarını, öfkelerini ve umutlarını samimiyetle yansıtır.

'I Am Cuba', sadece siyasi bir manifesto değil, aynı zamanda insanlık durumuna dair evrensel bir ağıttır. Yoksulluk, adaletsizlik, sömürü ve nihayetinde direniş temalarını, şiirsel bir anlatımla işler. Görsel ihtişamı ve güçlü hikayeleriyle izleyiciyi sarsan bu film, sinemanın ne kadar etkili bir sanat formu olabileceğinin kanıtıdır. Sinemaseverler ve görsel anlatımın sınırlarını merak eden herkes için mutlaka izlenmesi gereken, zamanın ötesinde bir klasiktir.