Harmony Korine'nin ilk yönetmenlik denemesi olan Gummo (1997), geleneksel anlatı yapısını reddederek, bir kasırganın harap ettiği Ohio'nun Xenia kasabasında yaşayan marjinal karakterlerin hayatlarına deneysel bir bakış sunar. Film, belgesel ve kurgu arasında gidip gelen bir tarzda, kasabanın genç sakinlerinin anlamsız, bazen şok edici ve absürt günlük rutinlerini izleyiciye sunar. Başrolde yer alan amatör oyuncuların performansları, kasvetli ve terk edilmiş mekanlarla birleşerek, Amerikan banliyölerindeki yabancılaşma ve umutsuzluğu çarpıcı bir şekilde yansıtır. Korine'nin provokatif ve sınırları zorlayan yönetmenlik anlayışı, izleyiciyi rahatsız ederken aynı zamanda düşündürmeyi başarır. Film, toplumun dışladığı bireylerin iç dünyalarını, şiirsel ve aynı zamanda kaba bir gerçekçilikle ele alır. Gummo, 90'ların bağımsız sinemasının en özgün ve tartışmalı örneklerinden biri olarak kabul edilir. Görsel estetiği, deneysel kurgusu ve sıradışı karakterleriyle, izleyiciye alışılmadık bir sinema deneyimi vaat eder. Eğer geleneksel hikaye anlatımının dışına çıkan, rahatsız edici ama bir o kadar da büyüleyici bir film arayışındaysanız, Gummo mutlaka izlemeniz gereken bir kült klasik.