Majid Majidi'nin yönettiği 1997 yapımı Children of Heaven (Cennetin Çocukları), İran sinemasının dünyaya açılan kapısı olarak kabul edilen, evrensel temalara dokunan unutulmaz bir aile dramasıdır. Film, küçük Ali'nin, kız kardeşi Zahra'nın tek çift ayakkabısını tamirciden dönerken kaybetmesiyle başlar. Yoksul bir ailenin çocukları olan ikili, bu kaybı ailelerine söyleyemez ve tek bir çift ayakkabıyı paylaşarak okula gitmeye başlarlar. Bu basit ama derin sorun, Ali'yi, okulun düzenlediği bir koşu yarışmasının üçüncülük ödülü olan yeni bir çift spor ayakkabıyı kazanmak için mücadeleye iter.

Filmin gücü, sade ve yalın anlatımından gelir. Majid Majidi, kamerasını Tahran'ın yoksul mahallelerine çevirerek, çocukların dünyasını incelikle ve şiirsel bir dille yansıtır. Amir Farrokh Hashemian (Ali) ve Bahare Seddiqi (Zahra) gibi amatör oyuncuların performansları son derece doğal ve içtendir. İki kardeş arasındaki sessiz dayanışma, suçluluk ve sevgi, tek bir klişeye başvurmadan izleyiciyi sarar.

Children of Heaven, sadece bir 'ayakkabı' hikayesi değil, dürüstlük, sorumluluk, aile bağları ve umut üzerine evrensel bir hikayedir. Yoksulluğu bir acındırma aracı olarak değil, karakterlerin iç dünyalarını ve yaratıcı çözümlerini ortaya koyan bir arka plan olarak kullanır. Film, özellikle çocukların dünyasına saygı duyarak, onların kaygılarını ve hayallerini ciddiye alır.

Sinematografisi ve Naser Cheshmazar'ın müzikleriyle de izleyiciyi içine çeken bu film, tüm ailenin birlikte izleyebileceği, yüreğe dokunan nadir yapımlardandır. Duygu sömürüsünden uzak, samimi anlatımıyla izleyiciye derin bir hüzün ve aynı zamanda tarifsiz bir iyimserlik aşılar. Çocukların gözünden 'büyük' bir dünyayı anlatan bu başyapıtı izlemek, insan olmanın en saf hallerine tanıklık etmek demektir.