Federico Fellini'nin 1973 yapımı 'Amarcord'u, yönetmenin çocukluk anılarından beslenen, otobiyografik öğeler taşıyan ve İtalyan sinemasının en önemli eserlerinden biridir. Film, 1930'ların Faşist İtalya'sında, Rimini'ye benzeyen bir sahil kasabasında geçer. Ancak olay örgüsünden ziyade, bir dizi birbirine gevşekçe bağlı, komik, dokunaklı ve büyüleyici anekdotlardan oluşur. Kasaba halkının renkli karakterleri, ergenlik çağındaki Titta'nın gözünden izleyiciye sunulur.

Fellini, bu filmde olağanüstü bir oyuncu kadrosuyla çalışmıştır. Magali Noël'in canlandırdığı, kasabanın erkeklerinin aklını başından alan Gradisca; Bruno Zanin'in Titta'sı ve Puccio Dei' unutulmaz karakteri, filmi ölümsüz kılan unsurlardandır. Fellini'nin yönetmenliği, gerçeklikle fantaziyi, melankoliyle mizahı ustalıkla harmanlar. Görsel zenginlik ve Giuseppe Rotunno'nun muhteşem görüntü yönetimi, filmin her karesini bir tablo gibi sunar.

'Amarcord', sadece bir dönem filmi değil, aynı zamanda insan doğasına, toplumsal baskılara, aile ilişkilerine ve büyüme sancılarına dair evrensel bir hikayedir. Fellini'nin nostaljiyi ('amarcord', İtalyan lehçesinde 'hatırlıyorum' anlamına gelir) ele alışı, sıradan anları epik ve unutulmaz sahneler haline getirir. Sinema tarihine ilgi duyan, karakter odaklı hikayelerden hoşlanan ve görsel bir şölen arayan her izleyici için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıttır. Film, En İyi Yabancı Film dalında Oscar ödülü kazanmıştır.